SON DAKİKA

D E M A N S

Bu haber 11 Oktober 2017 - 11:45 'de eklendi ve 220 views kez görüntülendi.
cityhotel

Son evresi nasıl geçer?

Bu son aşama isterdim ki hiç olmasın ve hiç kimse bu acı sonu Annesi ya da Babası ile hiç yaşamasınlar.
Ama malesef bu hastalık söz dinlemiyor ve iyileşme şansı da hiç yok. Hastaların bazıları 90 yaşına kadar zor da olsa gelmeyi başarabiliyor. Kendi hastalık ve fisiksel durumuna göre son aşama acı da olsa eninde sonunda gelip çatıyor.
Doktorlarınız bu acı haberi vermekte zorlanıp değişik yollardan anlatmaya çalışsa da, istenmeyen O zaman geldiğinde yapacak birsey kalmamış oluyor. Kalan zamanınızı bolca vakit ayırıp Anne ve Babanızla geçirmenizi dilerim; çünkü sonra „Keşke“ demekten başka çaremiz kalmıyor.
Allah gecinden versin herkese uzun ömürler versin dileğimiz rabbimden, ama işte O son aşamaya da hazırlıklı olmanız gerekiyor. Demans hastaları için şimdiye kadar yaşamış olsalar da hiç bir şey hatırlamayıp günleri; her saniye yeniden başlayıp hergün aynı hareketleri yaparlar. Saat kaç, bugün günlerden nedir, sen, siz kimsiniz derler, yemek yerken bile yemek yemeyi unutular. İşte hastalarımızın günleri böyledir. Eskilerden bir anı hatırlayıp hemen arkasından da unutmaları normaldir. Bir anımı anlatmak isterim sizlere; Doktor bana, „babanız çok iyi maşallah“ deyince, tüylerim diken diken olmuştu. Kalbim hızlandı, büyük sevinç yaşadım, bir anlık bile olsa o sevinci yaşamıstım. Hemen nasıl Almanya’ya geri döneriz diye planlar yapmıştım. Taki babamı görünceye kadar… Yerinden kalkmakta zorlanıyor, „etrafında neler olup bitenleri anlamamış ve bunlar kim ki bana neden gelmişler“ diye sorar gibiydi. Kelimeleri ağzınde yuvarlayor ama ne söylediğini anlamak mümkün değildi. Yürümekte ve yemek yemekte zorlanıyordu. Gözlerindeki ifadesi tebessümlü gülüşü; „sanki sıkıldım gidin artık“ demek istediği bir ifade vardı. Sürekli kalkmak gitmek istemekteydi. Bunu hiçbir zaman anlayamacağımı biliryordum artık. Vedalaşma zamanı gelmişti, bolca sarıldım kokladım ve öptüm…
Sonra her buluşmam da olduğu gibi sanki sonmuş gibiydi bana el sallayıp gülüşüyle vedalaşması. Her seferinde derinden etkiliyordu. Bir gün bir gece veya her hangi bir saatte O telefon çalacaktı. Babamın huzurlu olması güven içinde olması az da olsa beni rahatlatıyordu.
Siz siz olun Babanız ve Annenize Sahip çıkın. Gün gelecek bir gün biz de belki kendimizi orada bulacağız.

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

Yorum Yok

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.

facebook
error: Content is protected !!
Kilim Gazetesi

Kostenfrei
Ansehen